نهال تاغ پارک توران(زیستگاه یوزپلنگ ایرانی)

خرید نهال تاغ پارک توران

با خرید نهال تاغ پارک توران از مجموعۀ درختان پروژۀ خیریه نیکان ماموت، شما نیز همچون دیگر حامیان این طرح در اقدامی خیرخواهانه و محیط‌ زیستی سهیم می‌شوید، زیرا مبالغ پرداختی برای این نهال‌ها صرف حمایت از مددجویان نیکان خواهد شد. همچنین مانند دیگر درختان این پروژه، مختصات جغرافیایی محل کاشت در پارک ملی توران در اختیار خریدار قرار می‌گیرد تا بتواند از طریق گوگل‌اِرث روند توسعۀ منطقه و نهال‌های کاشته‌شده را رصد کند.

معرفی درختچه تاغ

تاغ (Haloxylon) درختچه‌ای ارزشمند از خانوادۀ  Amaranthaceae  است و یکی از سازگارترین گونه‌های گیاهی ایران در نواحی بیابانی به شمار می‌رود. این گیاه که در بخش‌های وسیعی از ایران، خاورمیانه، آسیای میانه و چین می‌روید، به دلیل ویژگی‌های منحصربه‌فردش نقش مهمی در تثبیت شن‌ها، حفظ خاک و ایجاد چرخه زیستی در مناطق خشک دارد.

تاغ‌ها با سیستم ریشه‌ای بسیار قدرتمند و گسترده، تحمل بالایی در برابر بی‌آبی، گرمای شدید و شوری خاک دارند. این ریشه‌ها با جذب نمک و املاح اضافی، موجب کاهش شوری خاک می‌شوند و به همین دلیل، در احیای زیست‌بوم‌های تخریب‌شده نقشی حیاتی دارند. شاخه‌های بندبند و برگ‌های سوزنی‌شکل آن باعث کاهش تعرق شده و گیاه را با شرایط سخت بیابان سازگار کرده‌اند؛ تا جایی که برخی متخصصان تاغ را «قهرمان بیابان‌های ایران» می‌نامند.

انواع درخت تاغ

در ایران سه گونه از تاغ وجود دارد: سیاه‌ تاغ، زردتاغ و تاغ بوته‌ای. گونه غالب در پارک ملی توران زردتاغ است که درختچه‌ای تا ارتفاع حدود ۵ متر با تنه‌ای محکم و چروکیده، پوست خاکستری روشن و چوبی سنگین و شکننده است. شاخه‌های سال قبل آن مایل به سفید با ترک‌های حلقوی متراکم و شاخه‌های جوان آن به رنگ سبز کم‌رنگ و نسبتاً شکننده به قطر ۱ تا ۲ میلی‌متر دیده می‌شوند.

شرایط اقلیمی لازم درخت تاغ

این گیاه با آب‌وهوای خشک و زمین‌های نسبتاً شور سازگاری کامل دارد و در خاک‌های سبک، شنی و حتی تپه‌های ماسه‌ای به‌خوبی رشد می‌کند. تاغ نیازمند آفتاب کامل است و دمای مناسب برای رشد آن بالای ۱۶ درجۀ سانتی‌گراد است، هرچند سرما را نیز به‌خوبی تحمل می‌کند. همین ویژگی‌ها باعث شده که تاغ یکی از مؤثرترین گیاهان برای مبارزه با بیابان‌زایی و تثبیت شن‌های روان باشد.

نهال‌های دست‌کاشت تاغ در سال اول بسته به شرایط اقلیمی به ۶ تا ۱۰ مرحله آبیاری نیاز دارند و در سال دوم این میزان به ۱ تا ۳ مرحله کاهش می‌یابد. پس از آن، با نفوذ ریشه‌های عمیق و گسترده، نهال بدون نیاز به آبیاری مستمر، با اتکا به توان طبیعی خود به رشد ادامه می‌دهد و با محیط بیابانی سازگار می‌شود.

تاغ گونه‌ای بسیار مقاوم است و تقریباً بیماری خاصی آن را تهدید نمی‌کند. مهم‌ترین عوامل آسیب به این گیاه چرای بی‌رویه دام به‌ویژه شتر و برداشت و قاچاق چوب برای تولید زغال است.